DAROWIZNA I ZACHOWEK

Darowizna to umowa przenosząca prawa majątkowe. Ma charakter nieodpłatny - obdarowany nie jest zobowiązany do spełnienia żadnego świadczenia na rzecz darczyńcy. Jej istotą jest bezpłatne świadczenie darczyńcy na rzecz obdarowanego, kosztem swojego majątku. Obdarowany zostaje jedynym właścicielem określonego przedmiotu, który nie zasili masy spadkowej pozostałej po śmierci darczyńcy. Darować można rzeczy ruchome, nieruchomości (akt notarialny), kwoty pieniężne itp. Z darowizną wiążą się różnorakie konsekwencje:


A) Podatek od darowizny – o tym, czy obdarowany jest do niego zobowiązany decyduje jego przynależności do danej grupy podatkowej i spełnienie określonych ustawą warunków.
B) Zaliczanie darowizny na schedę spadkową (art. 1039 – 1043 k.c.). Istnieje obowiązek zaliczania darowizn, gdy dział spadku następuje między zstępnymi albo zstępnymi i małżonkiem, a jedno lub kilkoro z nich otrzymało darowiznę za życia spadkodawcy.
C) Zaliczenie darowizny na poczet zachowku. Przykładowo, jeżeli w wyniku sporządzonego przez darczyńcę testamentu: zstępny, małżonek, rodzice spadkodawcy, dziedziczący z ustawy, nie zostali powołani do dziedziczenia, mają prawo do zachowku - roszczenia pieniężnego kierowanego przeciwko spadkobiercom powołanym do dziedziczenia zasadniczo w testamencie.
Gdy uprawniony do zachowku otrzymał za życia spadkodawcy darowiznę, to podlega ona zaliczeniu na poczet zachowku. Zachowek ulega pomniejszeniu o wartość darowizny.

 

dwie osoby podpisujące dokumenty

W naszym Serwisie używamy plików cookies. Korzystając dalej z Serwisu, wyrażasz zgodę na stosowanie plików cookies zgodnie z Polityką prywatności. Wyrażenie zgody jest dobrowolne, w każdej chwili można ją cofnąć poprzez zmianę ustawień dotyczących plików „cookies” w używanej przeglądarce internetowej. Kliknij „Akceptuję”, aby ta informacja nie wyświetlała się więcej.